Ogród przy cerkwi pw. Wszystkich Świętych położony jest w centrum Piotrkowa Trybunalskiego, w północno-wschodnim narożniku skrzyżowania ulic Juliusza Słowackiego i Henryka Sienkiewicza. Niewielki Ogród Cerkiewny ma duże znaczenie dla krajobrazu centrum Piotrkowa.
W latach 1844 - 1847 w centrum miasta w sąsiedztwie ówczesnego Magistratu wzniesiono cerkiew prawosławną pw. Wszystkich Świętych. Pierwotnie był to niewielki obiekt na planie krzyża greckiego "w guście bizantyjskim" według projektu Andrzeja Gołońskiego. W okresie gdy Piotrków został stolicą guberni po 1867 roku rozbudowano cerkiew według projektu Iwana Wasiljewicza Sztrema. Dobudowano nawę z wieżą i przedłużono ramiona krzyża. W okresie tym urządzono również Ogród Cerkiewny.
Ogród i cerkiew symbolem zaborcy
Po odzyskaniu państwowości za widomy symbol przemocy okresu rozbiorów uznano cerkiew prawosławną. Domagano się od władz rozebrania świątyni i całkowitego wymazania z miejskiego układu przestrzennego dotychczasowych funkcji tego miejsca. Władze Piotrkowa podjęły jednak decyzję zachowania obiektu, jak i jego najbliższego otoczenia. Skończyło się na całkowitym rozgrodzeniu Ogrodu Cerkiewnego.
3 września 1919 roku ogród zaczął spełniać rolę kolejnego publicznego skweru spacerowego. W 1930 roku został udostępniony i przystosowany do zabaw dziecięcych.
Po wyzwoleniu 18 stycznia 1945 roku przystąpiono do uporządkowania miasta. Z myślą o przyszłej harmonijnej rozbudowie Piotrkowa opracowano Studium historyczno-urbanistyczne do planu przestrzennego zagospodarowania miasta. Postulowano, aby ślad granicy miejskiej z XIX wieku uczytelnić na trwałe pasmem zieleni. Pomysły zostały jednak tylko na papierze.
W centrum Piotrkowa na terenie „Krzywdy" założono Park Śródmiejski, który wchłonął Ogród Bernardyński. Ale od północy zachował się niewielki Ogród Cerkiewny.
Ogród Cerkiewny w Piotrkowie został założony w okresie rozbudowy cerkwi, a więc w latach 1868 - 1870. Pierwotnie był on ogrodzony. Kompozycja podporządkowana została całkowicie budynkowi świątyni. Owalny plac na środku którego znajdował się budynek cerkwi i prostopadła do osi kompozycji alejka, to całość układu komunikacyjnego.
Przez ogród przebiegają dwie utwardzone alejki poprowadzone skośnie do osi kompozycji założenia oraz jedna wzdłuż północnej granicy. Nasadzenia pochodzą z różnych okresów i trudno tu doszukać się kompleksowej myśli kompozycyjnej. Obok starych kasztanowców i lip szczególną ozdobą tego ogrodu są dużych rozmiarów dwa świerki kłujące.
Pierwotny układ Ogrodu Cerkiewnego nie zachował się
Pierwotny układ zieleni jest trudny do zidentyfikowania. Nie zachowało się również wyposażenie parkowe. Zachował się jednak starodrzew. Z XIX wiecznego ogrodu pochodzą stare kasztanowce i lipy. Całość parku przetrwała w swych pierwotnych granicach do czasów współczesnych, dopiero w ostatnich latach niewielki teren wzdłuż wschodniej granicy ogrodu został sprzedany na potrzeby Miejskiego Ośrodka Kultury. Teren ten został wygrodzony i przeznaczony pod budowę drogi dojazdowej i lokalizację małego budynku kawiarni.
Na terenie ogrodu znajdują się następujące gatunki drzew:
- kasztanowiec biały
- grab pospolity
- głóg dwuszyjkowy
- jesion wyniosły
- świerk kłujący
- grusza pospolita
- robinia akacjowa
- liguster pospolity
- lipa drobnolistna
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.