Tramwaj z Łodzi do Piotrkowa? Niewiele brakowało by powstała taka linia [ZDJĘIA]

Elektryczne tramwaje na ulicach Piotrkowa miały szansę się pojawić, dzięki działaniom grupy łódzkich przedsiębiorców, którzy otrzymali od cara koncesję na prowadzenie podmiejskich kolei podjazdowych. Tory mogły przecinać miasto tak, jak fabryczną Łódź. Plany rozbudowy linii tramwajowej pozostały jednak niezrealizowane, a tory kończyły się w Tuszynie.

Zaczęło się od łódzkich tramwajów elektrycznych

Zaczęło się 13 lutego 1897, kiedy to władze Łodzi zawarły na 35 lat kontrakt na budowę i eksploatację sieci tramwajowej z Konsorcjum Kolei Elektrycznej Łódzkiej. Zostało stworzone przez elitę łódzkich fabrykantów. Konsorcjum miało uruchomić pierwsze cztery linie tramwajowe na terenie Łodzi.

Przemysłowcy, którzy byli jego udziałowcami to Juliusz Kunitzer, Zenon Anstadt, Alfred Biedermann, Emil Geyer, Juliusz Heinzel oraz Henryk Grohman. Fabrykanci uzyskali koncesję podpisaną w Sankt Petersburgu przez cara Mikołaj II Romanowa. 

Do budowy linii tramwajowych konsorcjum wynajęło koncern elektrotechniczny AEG, który rozpoczął budowę latem 1897. Kontrakt obejmował uruchomienie linii oraz budowę własnej elektrowni do zasilania elektrycznych tramwajów. Miał też dostarczyć tabor. Plan łódzkiej sieci tramwajowej przygotował inżynier Józef Witkowski. Budowę zakończono w 1898 roku, a 23 grudnia 1898 na tory wyjechały pierwsze tramwaje miejskie. 

Kolejnym krokiem było rozprzestrzenianie linii poza Łódź, do pobliskich miejscowości. Prace nad tym rozpoczęto już rok później.

Linia tramwajowa do Piotrkowa?

Rozbudowa linii tramwajowych podmiejskich była kolejnym przedsięwzięciem, do którego przyłożyli się fabrykanci z Łodzi. W podobnym składzie zainwestowali w Konsorcjum Łódzko-Zgierskie i Łódzko-Pabianickie Elektryczne Wąskotorowe Koleje Podjazdowe. Koncesja została podpisana przez cara Mikołaja II 6 stycznia 1899. 

Powstały wkrótce linie do Pabianic, Zgierza, Konstantynowa i Rzgowa. Planowano dalszą ekspansję. W 1908 konsorcjum przekształciło się w spółkę akcyjną pod nazwą Towarzystwo Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych, które 14 lipca 1908 otrzymało nową koncesję na 48 lat.

To wtedy pojawił się pomysł rozbudowy podmiejskich tramwajów. Zakładano  połączenie liniami tramwajowymi z Łodzią Brzezin, Koluszek, Łasku, Zduńskiej Woli i Piotrkowa Trybunalskiego. Do miasta miała dojeżdżać przedłużona linia tuszyńska. 

Tramwaje w województwie piotrkowskim

Linia tramwajowa Łódź - Tuszyn została oddana do użytku 18 kwietnia 1916 roku. Zelektryfikowano ją jednak dopiero w 1927 roku. Tramwaje elektryczne docierały do Rudy Pabianickiej, gdzie podpinano do nich spalinową lokomotywę. 

W latach 1910–1931 tramwajowe linie podmiejskie łączyły już większość ważniejszych miejscowości podłódzkich tworząc największą tego rodzaju sieć w Polsce. 

Linii tuszyńskiej do Piotrkowa nigdy nie rozbudowano, ale tramwaje dojeżdżały tam zarówno w latach II wojny światowej, jaki i kilkadziesiąt lat później. Linia zamiast zostać rozbudowana, została zlikwidowana. Zamknięto ją w 1978 roku. Do tego czasu była jedyną linią tramwajową docierającą na teren ówczesnego województwa piotrkowskiego. 

Linia do Tuszyna nosiła numer 42, jaki nadano jej w latach 50. XX wieku. Ostatni raz na trasę Łodź - Tuszyn tramwaj wyjechał 17 czerwca 1978 roku. Tramwaj zlikwidowano, gdy zapadł decyzja o budowie drugiej nitki drogi krajowej nr 1. Budowę poprowadzono w miejscu dawnego torowiska.