Węgiel brunatny w centralnej Polsce jednoznacznie kojarzy się z Kopalnią Bełchatów. To tutaj od pół wieku wydobywane są miliony ton surowca, który zasila pobliską elektrownię. Okazuje się, że w przeszłości węgiel brunatny wydobywany był również… w Łodzi. Takie ciekawostki sprzed lat można znaleźć w Kronikach Bełchatowskich, których twórcą jest emerytowany górnik – Józef Kuszneruk. To niezwykły zbiór artykułów, zdjęć i notatek, zapisanych przez byłego pracownika KWB Bełchatów w aż 42 tomach.

https://ddbelchatow.pl/wydarzenia/wojsko-szuka-chetnych-w-wojewodztwie-lodzkim-duzo-ofert-pracy-nie-tylko-dla-zolnierzy/tmDqcNRSbTPoIJ0QYUOr

Kroniki opowiadają historię bełchatowskiego zagłębia

Od kilkunastu lat kroniki są dostępne w Muzeum Regionalnym w Bełchatowie. Przez ten czas z ich zawartości skorzystało kilkuset historyków, badaczy miasta i regionu, studentów oraz miłośników lokalnych dziejów. Od niedawna można je obejrzeć nie wychodząc z domu za pomocą kilku kliknięć w sieci. Kroniki można bowiem przeglądać już w internecie. To niezwykłe dzieło obejmuje lata 1974-1995 i pozwala nam zanurzyć się w historię rozwoju zagłębia paliwowo-energetycznego w Bełchatowie i prześledzić je dzień po dniu, wzbogaconą o artykuły, zdjęcia i osobiste zapiski autora.

W tomie z 1984 roku znalazła się właśnie ciekawostka dotycząca wydobycia węgla brunatnego w miejscu innym niż… Bełchatów. Emerytowany górnik zamieścił w nim wycinek z „Głosu Robotniczego” z artykułem pt. „Gdy na Stokach wydobywano węgiel”. Autor Henryk Szubert opisał w nim historię z końca XIX wieku, gdy znany widzewski fabrykant Juliusz Kunitzer, podjął się wydobycia węgla brunatnego na Stokach, dawnej podłódzkiej wsi, która dziś jest jednym z osiedli na Widzewie.

https://ddbelchatow.pl/wydarzenia/kopalnia-i-elektrownia/co-dalej-po-wylaczeniu-elektrowni-belchatow-prezes-pge-giek-o-dramatycznej-potrzebie-chwili/xi0Uzb1ml4pE7aMiwxbQ

Widzewski fabrykant chciał wydobywać węgiel

Jak wiadomo, pod koniec XIX wieku w łódzkim przemyśle powszechnie stosowane były maszyny parowe, a to wiązało się z dużym zapotrzebowaniem na energetyczne surowce. Węgiel kamienny był drogi, a także trzeba było go transportować ze Śląska, co generowało dodatkowe koszty. Dlatego nadzieją dla fabrykantów był węgiel brunatny, jaki odkryto na Stokach. Kunitzer zawarł więc umowę z właścicielem Stoków – Stanisławem Wojciechowskim.

- Kunitzer, przystępując do wydobycia węgla brunatnego, przeprowadził wiercenie geologiczne, wystawił szopy, kantor oraz wydrążył na około 80 metrów głęboki szyb, a w nim boczny chodnik długości 50 metrów. Prace związane z eksploatacją węgla na Stokach przez widzewskiego przemysłowca nie trwały jednak długo. Być może w międzyczasie poprawiło się już zaopatrzenie w węgiel kamienny i dlatego Kunitzer przerwał swą działalność wydobywczą – pisał Henryk Szubert na łamach „Głosu Robotniczego”.

https://ddbelchatow.pl/wydarzenia/kopalnia-i-elektrownia/odkrycia-w-najwiekszej-kopalni-w-polsce-uderzona-lyzka-koparki/Qu5wUpGrzulnp8uwb2E8

Jak czytamy w artykule, którejś nocy fabrykant wysłał w tajemnicy swoich ludzi do stokowskiej kopalni, aby rozebrali budynki oraz zabrali wydobyty już węgiel, a także używane do jego eksploatacji narzędzia.

- Posunięcie Kunitzera było sprzeczne z zawartą przez niego umową, która przewidywała pozostawienie właścicielowi gruntu tego wszystkiego, co znajdowało się na miejscu, a było związane z wydobywaniem tutejszego węgla. Wojciechowski skierował na teren kopalni gromadkę swoich dworskich pracowników, którzy przepędzili robotników kunitzerowskich oraz uratowali część materiałów i węgla - czytamy w artykule.

Jak dodaje autor na łamach „Głosu Robotniczego”, w późniejszym okresie „stokowy węgiel” spożytkował Ireneusz Wojciechowski – syn Stanisława, wykorzystując surowiec w swojej cegielni, wybudowanej na Stokach na krótko przed wybuchem pierwszej wojny światowej.

Kroniki Bełchatowskie (1)

Węgiel odkryto nie tylko w Bełchatowie, ale też... na łódzkim Widzewie.