Młyn przy Słowackiego w Piotrkowie. Tu pracowała jedna z pierwszych maszyn parowych [ZDJĘCIA]

Młyn przy Słowackiego 36 w Piotrkowie wybudowany został w drugiej połowie XIX wieku w pobliżu torów kolei warszawsko - wiedeńskiej. Należał do braci Pniower. Młyn parowy Izraela i Jakuba Pniowerów produkował rocznie około 2680 tys. ton mąki i kaszy.

W 1861 r. młyn postawili w Piotrkowie kupcy żydowscy Pniower. Był to nowoczesny obiekt, którego działanie zapewniał maszyna parowa. 

Prze­dsiębiorstwo przeszło następnie około 1881 r. w posia­danie Karola Krinsa. Około 1887 r. został przebudowany. Tego samego właściciela miał  jeszcze w 1909 roku. Z kolei tuż przed I wojną świątową w roku 1912 należał już do Włościańskiej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej

W okresie międzywojennym młyn był własnością spółki "Horn, Oppenheim i Skoczylas". Jego moc przemiałowa w tym okresie wynosiła około 20 ton zboża na dobę. W 1928 roku Młyn o nazwie „Świat” przy ulicy Słowackiego należał do M. Rozenbluma.

Po wojnie został upaństwowiony i przejęty przez Gminną Spółdzielnię "Samopomoc Chłopska". Później stał się własnością Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Zakładów Zbożowych w Łodzi. Był częścią Zakładów Zbożowo-Młynarskich w Piotrkowie jako młyn nr 2. W 1997 roku trafił w prywatne ręce.

Zachowany do dziś dnia budynek jest trzypiętrowym, murowany, o dachu dwuspadowym krytym blachą. Napęd był początkowo parowy, później elektryczny. Zmieniały się również urządzenia produkcyjne. W okresie międzywojennym młyn posiadał urządzenia przemiałowe typu automatycznego na 8 par walców, do tego 1 złożenie kamieni francuskich do śrutownika.  

Młyn przy Roosevelta to młodsza wersja obiektu przy Słowackiego

W okresie międzywojennym właściciela­mi młyna była spółka „Horn, Oppenheim i Skoczylas”. Firma ta kilkakrotnie zmieniała nazwę, gdy zmieniali się wspólnicy. Zachowały się plany młyna przygotowane na zamówienie spółki "Zoller i Horn" pochodzące z 1913 roku. Zakładały pojemność silosów na 30 ton żyta oraz 20 ton pszenicy. 

Młyn przy Roosevelta 17 także powstał w pobliżu torów kolei warszawsko - wiedeńskiej, gdzie łatwo było o transport zboża.

W czasie II wojny światowej i okupacji niemieckiej, młyn miał niemiecki zarząd. Po wojnie został upaństwowiony, a jego zarządzaniem zajmowała się spółdzielnia “Społem”, później stał się własnością Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Zakładów Zbożowych w Łodzi. Był częścią Zakładów Zbożowo-Młynarskich w Piotrkowie, jako młyn nr 1.