Kultowa kawiarnia na Rynku Trybunalskim. Dlaczego nosiła nazwę "Pod Ormianinem"? [ZDJĘCIA]

Kamienica pod adresem Rynek Trybunalski 9 w Piotrkowie Trybunalskim to tak zwana kamienica Dutkiewiczowska. Pochodzi XVIII wieku. To okres w dziejach Piotrkowa, gdy Ormianie w Piotrkowie posiadali nieruchomości, jak również pełnili ważne funkcje w samorządzie miejskim. Mieli także wpływ na życie gospodarcze i kulturalne Piotrkowa. 

Pod koniec XVIII w. była własnością Marcina Teleżyńskiego, rachmistrza magistratu. Od 1835 mieściły się w niej kolejno apteki Szefferów, J. Gamfa, J. Grabskiego. Po II wojnie światowej, w narożnym budynku pod nr 9 mieściła się kultowa kawiarnia "Pod Ormianinem".

Kawiarnia "Pod Ormianinem" na Rynku w Piotrkowie działała od 1959. Pokolenia piotrkowian chodziły tam na randki i spotkania. Podawano kawę, ale mieszkańcy pamiętają także inne smaczne potrawy. Kawiarnia działała aż do 1992 roku.

Kultowy lokal został opisany w powieści Zbigniewa Nienackiego o Panu Samochodziku "Niesamowity dwór". Piotrków jest tam przedstawiony jako miasteczko P., w którym bohaterowie odwiedzają kawiarnię "Pod Ormianinem". Opisana jest jako lokal mieszczący się w zabytkowej kamieniczce na Starym Rynku. "Składa się z kilku niedużych salek i pokoików na różnych poziomach, ma stylowe sklepienie i gustownie urządzone wnętrze" - pisał autor.

Ormiańskie ślady w Piotrkowie

W Piotrkowie Ormianie byli właścicielami kilku kamienic. Między innymi Stefan Augustynowicz był właścicielem dużej kamienicy położonej na rogu Rynku i ulicy Łaziennej Mokrej w Piotrkowie. Augustynowiczowie w 1782 roku prowadzili tam szynk. 

Antoni Muratowicz był współwłaścicielem kamienicy u zbiegu Rynku i ul. Krótkiej, obecnie to pl. Czarnieckiego. 

Antoniewiczowie byli właścicielami kamienic przy ul. Grodzkiej oraz w południowej pierzei Rynku. Na przełomie XVII i XVIII wieku Nazar Antoniewicz zakupił nieruchomość od kupca szkockiego Jana Sterlinga. 

Antoniewicz należał do grupy bogatszych obywateli miasta. Piastował mandat rajcy miejskiego oraz był jednym z najbardziej szanowanych patrycjuszy. Zmarł w Piotrkowie Trybunalskim w 1735 roku. W 1771 roku wnuk Nazara sprzedał kamienicę Antoniemu Maruszewskiemu za 13 mln florenów.

Rynek Trybunalski nie zawsze był Trybunalski

Rynek Trybunalski w Piotrkowie dawniej nosił nazwę Plac Maryjny albo Mariacki. To miejsce, które przez wieki pełniło centralny punkt miasta, a jest odzwierciedleniem średniowiecznego układu urbanistycznego. 

Jedna z najstarszych nazw to po prostu Stary Rynek. W drugiej połowie XIX wieku, gdy Rosjanie wprowadzali porządki w piotrkowskiej guberni, nosił nazwę Marijńskaja Płoszczad, czyli Plac Mariański. Był też nazywany Placem Marii Panny albo Placem Mariackim.

W latach II Rzeczypospolitej pojawiła się nazwa Plac Trybunalski, a podczas okupacji niemieckiej Gerichtsplatz. W 1945 roku najpierw powrócono do nazwy Plac Trybunalski, a od 1967 roku to już Rynek Trybunalski.