Ruina po piotrkowskiej hucie szkła. Dawniej pracowały tu setki osób, dziś pozostały zgliszcza przemysłowej potęgi.

Z dawnej huty „Kara” pozostały zniszczone zabudowania

Teren dawnej Huty Szkła Okiennego „Kara” przy ulicy Topolowej w Piotrkowie Trybunalskim przez lata zmieniał się w ruinę. Opuszczone hale produkcyjne, uszkodzone konstrukcje i ściany pokryte graffiti przypominały o czasach, gdy działał tu jeden z najważniejszych zakładów przemysłowych w mieście.

Wiosną 2026 roku rozpoczęła się rozbiórka historycznych zabudowań. Na zdjęciach terenu dawnej huty widać zniszczone fragmenty budynków, zawalone elementy konstrukcji oraz gruz. Nie wiadomo jednak, na jakim etapie znajdują się obecnie prace rozbiórkowe.

Dla wielu mieszkańców, szczególnie dawnych pracowników, likwidacja zabudowań to koniec ważnego fragmentu historii miasta. W najlepszych latach działalności zakład zatrudniał setki osób, a praca w hucie była źródłem utrzymania wielu piotrkowskich rodzin.

– Wracają wspomnienia lat pracy. W okresie świetności pracowało tam z tysiąc osób. Niby od lat stała pusta, niszczała, ale teraz naprawdę znika kawałek historii Piotrkowa – wspominał pan Zenon, były pracownik „Kary”, w rozmowie z lokalnymi mediami.

Kiedy zapadła decyzja o likwidacji huty?

Problemy Huty Szkła Okiennego „Kara” rozpoczęły się po przemianach gospodarczych w Polsce w 1989 roku. Przedsiębiorstwo, które przez dziesięciolecia było jednym z największych producentów szkła taflowego w kraju, stopniowo traciło swoją pozycję.

W 2001 roku zakład postawiono w stan likwidacji. Ostatecznie huta zakończyła działalność w 2005 roku, po ponad stu latach funkcjonowania.

Na części majątku dawnej „Kary” rozpoczęła później działalność huta Feniks. Także ona nie zdołała utrzymać produkcji. W 2022 roku doszło do zwolnień grupowych, a przedsiębiorstwo zostało postawione w stan likwidacji.

Po zakończeniu działalności przemysłowej zabudowania przy ulicy Topolowej pozostawały niewykorzystane i stopniowo niszczały.

W kolejnych latach pojawiały się również ogłoszenia dotyczące sprzedaży terenów po dawnych zakładach. W jednym z nich oferowano nieruchomość przy ulicy Topolowej 1B, związaną z hutami „Kara” i „Hortensja”. Działka miała powierzchnię blisko 1,2 hektara, a oczekiwana cena wynosiła co najmniej 15 mln zł.

Huta „Kara” powstała w 1897 roku. Nazwę zawdzięcza córce właściciela

Historia zakładu sięga końca XIX wieku. Hutę założył w 1897 roku Emil Haebler, przedsiębiorca pochodzący z Saksonii, który wcześniej dzierżawił sąsiednią hutę „Hortensja”.

Nowy zakład nazwał na cześć swojej córki Karoliny.

Początkowo w hucie pracowało około 100 robotników. Przedsiębiorstwo szybko się rozwijało, a już w 1905 roku zatrudnienie wzrosło do około 300 osób.

Produkowano przede wszystkim szkło taflowe i butelkowe, ale także szklanki, klosze, cylindry oraz inne wyroby szklane.

W 1907 roku „Kara” i „Hortensja” znalazły się pod kontrolą belgijskiego kapitału. W kolejnych latach oba zakłady odgrywały ważną rolę w gospodarce Piotrkowa.

W okresie międzywojennym huta była również miejscem strajków robotniczych. W 1936 roku znaczną część zakładu zniszczył pożar. Przedsiębiorstwo odbudowano, a przy okazji przeprowadzono modernizację i mechanizację produkcji.

Podczas II wojny światowej huta znajdowała się pod niemieckim zarządem i została rozbudowana.

W czasach PRL-u szkło z Piotrkowa trafiało także za granicę

Po wojnie zakład upaństwowiono. W kolejnych dziesięcioleciach rozbudowywano hale, unowocześniano wyposażenie i zwiększano produkcję.

W okresie PRL-u „Kara” należała do największych producentów szkła taflowego w Polsce. Część wyrobów eksportowano na zagraniczne rynki.

Jednym z charakterystycznych obiektów na terenie zakładu był modernistyczny biurowiec przy ulicy Topolowej 1, dawniej Paplińskiego. Powstał na początku lat 60. XX wieku w ramach programu rozbudowy przedsiębiorstwa.

Budynek zaprojektowali Z. Górski i B. Muchowska z Biura Projektów Przemysłu Szklarskiego w Warszawie. Miał powierzchnię użytkową 1254 mkw. i wyróżniał się dużymi przeszkleniami, płaskim dachem oraz poziomymi pasami okien.

Przez dziesięciolecia huta była częścią codzienności Piotrkowa. Kolejne pokolenia mieszkańców znajdowały w niej zatrudnienie, a jej zabudowania na stałe wpisały się w przemysłowy krajobraz miasta. Dziś historię zakładu, który powstał w 1897 roku, przypominają przede wszystkim archiwalne fotografie, dokumenty i wspomnienia dawnych pracowników.