W Łodzi się udało w Piotrkowie nie. Manufaktura przy Sulejowskiej bez pomysłu [ZDJĘCIA]

Budynek przy ul. Sulejowskiej w Piotrkowie Trybunalskim na pierwszy rzut oka przypomina zabudowania słynnej łódzkiej Manufaktury. Centrum handlowe w Łodzi powstało w pofabrycznych zabudowaniach, ale w Piotrkowie to samo się nie udało. Obiekt Piotrkowskiej Manufaktury nadal czeka na swoją szansę.

Piotrkowska Manufaktura przy Sulejowskiej

Fabryka powstała w 1896 roku przy obecnej ulicy Sulejowskiej, „Na Bugaju”. Fabryka włókiennicza w Piotrkowie Trybunalskim została założona przez spółkę Naftali Frumkin, Mendel Schlosberg i Lejba Wyszewański. Wkrótce została przekształcona w Towarzystwo Akcyjne Manufaktura Piotrkowska. 

W 1896 r. Manufaktura składała się z tkalni i farbiarni. W 1899 r. czyn­ne też były przędzalnia i oddział apretury. Pracowało w niej 150 osób. Fabryka miała maszyną parową o mocy 300 KM. Szybko się rozwijała i w 1903 r. zatrud­niała już 442 robotników. Niestety w trudnym 1905 r. ze względu na trudności gospodarcze przer­wała produkcję. 

Budynki przeszły na własność Petersburskiego Banku Handlowego. W 1911 roku budynki fabryki wykupiła spółka słynnych łódzkich przemysłowców Poznański, Silberstein i Ska. Nabyła także osadę młynarską Bugaj. Od tego momentu piotrkowskie przedsiębiorstwa stały się częścią składową łódzkiego koncernu włókienniczego Silbersteinów. W 1911 roku podjęta została także budowa czterokondygnacyjnego budynku przędzalni wełny.

W 1919 roku fabryka otrzymała nazwę Zakłady Włókiennicze - Piotrkowska Manufaktura "Bugaj". W okresie międzywojennym fabrykę prowadziła spółka akcyjna, nadal pod nazwą Piotrkowska Manufaktura. Głównymi akcjonariuszami byli człon­kowie rodziny Poznańskich, Silbersteinów, Landsbergów, Dancingerów, Elzenbergów, Rozentalów i in. 

Fabryka zatrudniała wówczas 700 pracowników. Najważniejszy­mi działami fabryki były: przędzalnia wełny, tkalnia, farbiarnia i wykańczalnia. Fabryka dysponowała maszyną parową o mocy 1500 KM oraz silnikiem elek­trycznym o mocy 255 KM. Zatrudniała w 1936 r. ok. 560 pracowników. Obroty wynosiły w 1930 r. 5 mln zł, a w 1936 r. 2,6 mln zł.

W czasie II wojny światowej zakład został przejęty przez Niemców. Produkowano w nim części do samolotów oraz baraki drewniane dla potrzeb wojska. 

Piotrkowska fabryka Sigmatex

Po wojnie, w roku 1947 fabryka została upaństwowiona. Działały w jej obiektach Piotrkowskie Zakłady Przemysłu Dzie­wiarskiego im. Marcelego Nowotki i fabryka mebli. Następnie powstały Zakłady Przemysłu Bawełnianego "Sigmatex". W Piotrkowie nazywane "bawełnianką". Zakład istniał do 1992 roku.

Po fabryce w Piotrkowie pozostał okazały czterokondygnacyjny budynek, którego powierzchnia to prawie 11 tys. metrów kwadratowych, a stoi na działce powierzchni ponad hektara. Budynek Piotrkowskiej Manufaktury zaprojektował inż. Józef Majchrowski.

W bryłę Piotrkowskiej Manufaktury wbudowana jest wieża ciśnień z klatką schodową. Posiadała zbiornik wody o pojemności 40 metrów sześciennych. Budynek przędzalni wraz z wieżą wodną został wyremontowany w roku 2006, gdy miało w nim funkcjonować centrum handlowo–rozrywkowe. Obecny kształt nadał mu ten sam projektant, który odpowiada za wygląd łódzkiego centrum Manufaktura - Jerzy Lutomski. 

W okresie międzywojennym postawiono dla potrzeb załogi zbudowano cztery budynki mieszkalne, tzw. familiaki. W ten sposób dla robotników z Piotrkowskiej Manufaktury powstało niewielkie osiedle przyfabryczne.